“Psychodrama w teorii i praktyce” – Christian Stadler

Psychodrama stanowi kompleksowe podejście do psychoterapii, ukierunkowane na przeżycie katharsis, doświadczenie wewnętrznych kompleksów oraz ról w grupie. Jej metody mają na celu uwolnienie kreatywnego potencjału, łącząc elementy autoterapii, autorefleksji i autoedukacji z indywidualną i grupową pracą terapeutyczną oraz wzajemnym dzieleniem się informacjami zwrotnymi. Jest ona swego rodzaju treningiem poszerzania spektrum doświadczeń, samoświadomości i umiejętności społecznych w oparciu o założenia psychologii humanistycznej i głębinowej.

VII OSF-P Antoni Kępiński: psychiatra, człowiek, filozof

VII OSF-P Antoni Kępiński: psychiatra, człowiek, filozof

VII OSF-P Antoni Kępiński: psychiatra, człowiek, filozofFundacja OSF-P organizuje 16 listopada 2018 roku w Warszawie interdyscyplinarną konferencję naukową VII Otwarte Seminarium Filozoficzno-Psychiatryczne pt. „Antoni Kępiński: psychiatra, człowiek, filozof”, której celem będzie przypomnienie szerokiego dorobku i bogatego doświadczenia życiowego tego wybitnego, krakowskiego psychiatry. Interesować nas będzie więc przede wszystkim szerokie spojrzenie na autora „Rytmu życia” – takie, którym on sam starał się obdarowywać swoich pacjentów i współpracowników. Pokażemy Kępińskiego jako lekarza, ale także jako filozofa, antropologa, etyka, humanistę oraz postać o wielowątkowej biografii, wartej studiów historycznych, urwanej przedwczesną śmiercią. Zapytamy także o aktualność jego poglądów medyczno-psychiatrycznych oraz zasadność zajmowanego filozoficznie stanowiska.

Data i miejsce

16 listopada 2018, Sala Brudzińskiego w Pałacu Kazimierzowskim, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, Warszawa (Kampus Główny UW)

Rejestracja

Bierne uczestnictwo nie wymaga żadnej rejestracji. “Otwarte” w tytule konferencji nie jest pustą metaforą, ale określa główną misję wydarzeń z cyklu OSF-P.

Procedurze rejestracyjnej ze względu na ograniczające ramy czasowe podlegać będą tylko osoby zgłaszające chęć przedstawienia wystąpienia.

Keynote speakers

– prof. Zofia Rosińska – Instytut Filozofii UW
– prof. Andrzej Kapusta – Instytut Filozofii UMCS
– dr Mira Marcinów – Instytut Filozofii i Socjologii PAN
– dr Jerzy Zadęcki – Klinika Psychiatrii Akademii Medycznej w Krakowie

Zgłaszanie wystąpień

Zapraszamy do zgłaszania propozycji 20-minutowych referatów:

– filozofów,
– fenomenologów,
– etyków,
– antropologów,
– psychologów,
– terapeutów,
– psychiatrów,
– użytkowników psychiatrii,
– wszystkich, którzy w swoich badaniach naukowych, praktyce lub codziennym życiu wykorzystują dowolne aspekty dziedzictwa Antoniego Kepińskiego.

EDIT: SESJA POSTEROWA

Ze względu na duże zainteresowanie konferencją otworzyliśmy możliwość prezentacji plakatu naukowego. Prosimy o przysyłanie tytułów i opisów do 11 listopada. Po tym terminie wybierzemy najciekawsze, które będą prezentowane w czasie konferencji. Propozycje prosimy przesyłać na adres

Propozycję plakatu prosimy przesłać na adres kepinski@osfp.org.pl korzystając z formatki zgłoszeniowej dostępnej do pobrania pod tym linkiem: https://tinyurl.com/ybgcbfxq

Osoby, których propozycje posterów zostaną przyjęte do prezentacji w czasie konferencji, proszone są o uiszczenie opłaty w wysokości 75 zł na konto Fundacji OSF-P.

Opłaty

Bierne uczestnictwo w konferencji jest bezpłatne.

Aktywne uczestnictwo, czyli przedstawienie wystąpienia, wymaga uiszczenia opłaty konferencyjnej w wysokości:

– 100 zł – studenci, doktoranci,
– 150 zł – pracownicy naukowi, osoby niezrzeszone.

Udział w sesji posterowej wymaga opłaty w wysokości 75 zł.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na organizację, identyfikatory, poczęstunek lunchowy oraz materiały konferencyjne.

Po akceptacji zgłoszonego wystąpienia / plakatu opłatę należy dokonać przelewem na konto:

Fundacja Otwarte Seminaria Filozoficzno-Psychiatryczne
Raiffeisen Polbank
37 1750 0012 0000 0000 3751 4284
Tytuł przelewu: OPŁATA KONFERENCYJNA [NAZWISKO]

W wyjątkowych sytuacjach możliwe jest zwolnienie z opłaty.

Publikacja pokonferencyjna

Wybrane referaty w formie artykułów zostaną opublikowane w tematycznych numerach czasopism: “Filozofia i Nauka” lub “Postępy Psychiatrii i Neurologii”.

Wolontariat

Do pomocy przy organizacji konferencji zapraszamy wolontariuszy. Osoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV i kilku zdań o sobie na adres fundacja@osfp.org.pl tytułując wiadomość “Kępiński – wolontariat”.

Organizatorzy

– Fundacja Otwarte Seminaria Filozoficzno-Psychiatryczne
– Instytut Filozofii UW
– Instytut Filozofii i Socjologii PAN

Patroni

– Fundacja eFkropka
– Instytut Psychiatrii i Neurologii
– Katedra i Klinika Psychiatryczna WUM

Patroni medialni

– Magazyn Psychologiczny “Charaktery”
– Psychiatra. Czasopismo dla Praktyków

Partnerzy

– Warszawski Dom pod Fontanną
– Wydawnictwo Eneteia

Światy zastępcze. Samotność wobec kultury

Konkurs: “Światy zastępcze. Samotność wobec kultury”

Światy zastępcze. Samotność wobec kulturyŚwiaty zastępcze. Samotność wobec kultury

Paweł R. Wojciechowski

Weź udział w konkursie! Do wygrania 3 egz. pozycji “Światy zastępcze. Samotność wobec kultury” – Paweł R. Wojciechowski. Czasopismo “ALBO albo” objęło publikację patronatem medialnym.

Aby wziąć udział w konkursie prosimy o:
* polubienie postu na FB
* udostępnienie postu na FB
* odpowiedź na adres konkurs@eneteia.pl: jaki tytuł nosi zbiór poezji autora, Pawła T. Wojciechowskiego?

Konkurs trwa do dnia 4 listopada (niedziela) do g. 23:59.


Książka obnaża pewne społeczne złudzenie. Wiarę w coś, za czym nie nadążamy i co zdaje się nas przerastać. To rodzaj zbudowanej przez nas samych makiety, która pomaga nie dostrzegać problemów. Pozorny świat, w który chcemy wierzyć i dla którego chcemy znaleźć uzasadnienie – niczym bogowie.

Czym są światy zastępcze? W jaki sposób stały się zbiorowym mechanizmem ucieczki? Co nas do owej ucieczki zmusza?

Coraz częstsze uzależnienia od mediów społecznościowych, reality show, własnego wizerunku i popularności czy rzeczywistości wirtualnej oraz zjawiska takie jak kult młodości, samotność w sieci, zobojętnienie biznesu, radykalizacja polityki czy fundamentalizm to tematy zastępcze naszych czasów. Kultura popularna przez obietnice bez pokrycia przyczynia się do osamotnienia. Ostatecznie jednak to sami siebie opuszczamy.

Autor opisuje zjawisko wspólnej samotności, która staje się w grupie społecznej złowrogim, uzależniającym światem zastępczym. Błędnym kołem pozorów, które mają przynieść chwilowe ukojenie, zastępując realne problemy. Utrwalona w kulturze wspólna samotność staje się groźna i nieprzewidywalna, odbiera poczucie sensu życia, jednocześnie nadając życiu sens pozorny.

Książka jest próbą zrozumienia przyczyn ucieczki w quasi-rzeczywistość oraz źródeł i funkcji błędnych kół grupowych konfliktów wzmacnianych przez kulturę. Do czego potrzebne jest nam podtrzymywanie złudzeń dotyczących tego, co daje nam poczucie szczęścia? Dlaczego zapisujemy te złudzenia w kulturze, spektakularnie oszukując samych siebie? Decydując się na uczestnictwo w aktach zbiorowej iluzji, tworząc misterną strukturę myślenia życzeniowego, makietę rzeczywistości, na której ma się rozegrać osobisty spektakl, sami budujemy światy zastępcze, dajemy im uprawomocnienie i zasilamy je własnym życiem.

* * *
Książka Pawła Wojciechowskiego oddaje spojrzenie współczesnego człowieka Zachodu na to, co dała nam kultura, czym nas nakarmiła. Przede wszystkim jednak autor stara się wskazać, jaki rachunek owa kultura może nam wystawić, jeśli całkowicie pochłonie nas tworzenie iluzji świata.
„Światy zastępcze” to lektura dla wszystkich psychologów, socjologów, filozofów, kulturoznawców i psychoterapeutów pragnących poszerzyć swoje horyzonty, a także dla każdego, kto interesuje się drugim człowiekiem i chciałby nauczyć się doświadczać autentycznego Spotkania. Dla wszystkich, którzy chcą się ustrzec przed pułapkami dzisiejszych światów zastępczych, przed wewnętrzną pustką, wypaleniem i samotnością.

Agnieszka Rynowiecka
psycholog, certyfikowana psychoterapeutka Sekcji Naukowej Psychoterapii PTP

* * *
Książka pomaga zrozumieć to, w czym przyszło nam żyć. Życie w płynnej ponowoczesności stwarza nowe szanse, ale też duże niebezpieczeństwa. Autor prezentuje możliwość zanurzenia się w iluzji, w życiu pozornym. Pokazuje, jak społeczne uzgodnienie może budować rzeczywistość pozorną, istniejącą dzięki destrukcyjnym lękom i stereotypom.

Jacek Jakubowski
superwizor treningu psychologicznego PTP, Grupa TROP

* * *

O Autorze

Paweł WojciechowskiPaweł R. Wojciechowski – psychoterapeuta w trakcie szkolenia w Studium Psychoterapii i Studium Psychoterapii Grupowej w Laboratorium Psychoedukacji (programy rekomendowane przez Sekcję Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego i Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego).

Doświadczenie w pracy z pacjentami zdobywał podczas stażu w ambulatorium i na oddziale ogólnopsychiatrycznym Szpitala Nowowiejskiego w Warszawie, prowadząc grupy warsztatowo-terapeutyczne i psychoterapię indywidualną. We współpracy z różnymi ośrodkami zajmuje się treningiem grupowym i coachingiem. Certyfikowany trener i coach Akademii TROP, rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Pracuje w nurcie psychodynamicznym wykorzystując elementy podejścia interpersonalnego i egzystencjalnego.

Opublikował zbiór poezji “Cisza jest w moim życiu” (LSW 2014).

Spis treści

Wprowadzenie
Agnieszka Rynowiecka

Przedmowa
Wstęp

Część 1: Zeus i Prometeusz

Rozdział 1: Filozofia codzienności po Wielkim Wybuchu
Rozdział 2: Szybki sposób na nieśmiertelność
Rozdział 3: Dzieci ze szkiełkiem pod powieką
Rozdział 4: Ożywiająca moc Spotkania
Rozdział 5: Boski podpis i ludzki problem

Część 2: Karmiąca kultura

Rozdział 6: Światy zastępcze, czyli makiety rzeczywistości
Rozdział 7: Konflikty współczesnego życia
Rozdział 8: Odczarować rozczarowanie
Rozdział 9: Mit wcielony w rzeczywistość
Rozdział 10: Zjawiska zastępcze – analiza przypadków
Rozdział 11: Zbiorowa nerwica

Bibliografia

Prenumerata ALBO albo 2018

Czasopismo ALBO albo logoZapraszamy stałych i nowych Czytelników czasopisma „ALBO albo” do prenumeraty rocznika 2018. W ramach nowej formuły otrzymają Państwo dwa numery tematyczne z bezpłatną dostawą za jedyne 49 zł.

Tematy „ALBO albo” 2018 (półrocznik):

DOROSŁE DZIECI (1/2018)
raj, kryzys, odpowiedzialność

WIECZNY CHŁOPIEC – WIECZNA DZIEWCZYNKA (2/2018)
uroboros, życie prowizoryczne, nimfomania

Planowane wydanie zeszytów rocznika 2018:

  • 1/2018 – 31.05.2018
  • 2/2018 – 31.10.2018

DOROSŁE DZIECI (1/2018)
W zeszycie m.in.:

  • W masce dorosłości – odwrócenie ról w rodzinie jako zjawisko interpersonalne, intrapsychiczne i kulturowe – Katarzyna Schier
  • Encyklopedia Jungowska: Animus – Kazimierz Pajor
  • Dziecko w odwróconej rodzinie. Fenomen cywilizacji sukcesu – Zenon Waldemar Dudek
  • Kto idzie? Hamlet. O mężczyźnie, któremu nie dane było wejść do królestwa dorosłych – Jadwiga Wais
  • Od indywiduacji do infantylizacji. Maniakalny system rodzinny – Tomasz Olchanowski
  • Dziecięcy buddowie: technologia buddyjskich „świętych” na Zachodzie – Jacek Sieradzan
  • Nietzscheański wielbłąd, lew i dziecko – przemiana zorientowana na proces – Arkadiusz Tabero
  • Miejsce zagubienia – miejsce umocnienia. Krótka historia labiryntu – Paweł Fijałkowski

Prenumerata czasopisma wiąże się z następującymi przywilejami:

Prenumeratę można zamówić:

Instytucjom oferujemy faktury terminowe.

Cena prenumeraty zagranicznej wynosi 98 zł.

„Obiektywna rzeczywistość subiektywna” – II Konferencja Naukowa

W dniach 12 – 13 października 2018 r. (piątek-sobota) w Warszawie odbędzie się II Konferencja Naukowa Sekcji Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach Polskiego Towarzystwa Psychologicznego “Obiektywna rzeczywistość subiektywna”. Współorganizatorem wydarzenia jest Akademia Pedagogiki Specjalnej, a Patronem Merytorycznym – Centrum Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach.

Organizatorzy planują również warsztat pokonferencyjny 14 października (niedziela).

Konferencja skierowana jest zarówno do osób, które na co dzień pomagają innym ludziom (pracujących w ochronie zdrowia, oświacie, pomocy społecznej, obszarze rozwoju osobistego i zawodowego, doradztwie czy zarządzaniu ludźmi), jak i do wszystkich, którzy interesują się psychologicznymi, społecznymi i kulturowymi aspektami rozwoju człowieka, jego tożsamości, możliwości zmiany.

Ideą przyświecającą konferencji jest zaprezentowanie koncepcji stosowania różnych punktów widzenia, dotyczących opisu rzeczywistości, w pracy z drugim człowiekiem. Zadaniem terapeuty lub osoby pomagającej w tym ponowoczesnym podejściu jest nie tyle docieranie do obiektywnej prawdy, ile sztuka prowadzenia dialogu. Różnice bowiem nie stanowią problemu, lecz wzbogacają i stają się możliwościami, poszerzając opis rzeczywistości. To, co do nas dociera, może być opisane na wiele sposobów. Bazując na założeniach merytorycznych Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach, można odwołać się do słów Paula Watzlawicka, który powiedział, że „przekonanie o tym, że własna wizja rzeczywistości jest jedyną rzeczywistością, jest najniebezpieczniejszym ze wszystkich urojeń”.

Zależy nam, aby w trakcie wydarzenia uczestnicy mieli możliwość zapoznania się różnymi założeniami leżącymi u podstaw podejścia ponowoczesnego. Chcielibyśmy, żeby konferencja stała się przyczynkiem do wzbogacenia indywidualnej perspektywy, własnego rozumienia świata, żeby była możliwością wymiany myśli i dialogu pomiędzy różnymi opisami rzeczywistości i różnymi punktami widzenia.

AGENDA KONFERENCJI:

Piątek, 12 października 2018

9.30 – 10.30 Rejestracja uczestników + kawa
10.30 – 10.45 Powitanie uczestników
10.45 – 11.30 Konstruktywizm i konstrukcjonizm społeczny w psychoterapii wczoraj i dziś, Michał Jasiński, Universitat de Barcelona
11.30 – 12.00 Język i rzeczywistość – pomost i praktyka, Luis Alarcon Arias, Przewodniczący Sekcji PSR PTP
12.00 – 12.45 Rola psychologa we wspieraniu ruchów samopomocowych osób z doświadczeniem choroby psychicznej, prof. Paweł Bronowski, Akademia Pedagogiki Specjalnej
12.45 – 13.45 Przerwa na lunch
13.45 – 14.30 Czy terapeuta wie, co jest dobre dla pacjenta?, prof. Bogdan de Barbaro, Uniwersytet Jagielloński
14.30 – 15.00 Przerwa na kawę
15.00 – 17.00 Elliott Connie, USA (online)

20.00 Impreza integracyjna

Sobota, 13 października 2018

8.45 – kawa
9.00 – 9.45 Jakość narracji a jakość życia. Od treści do nadania sensu, dr Ewa Odachowska, APS / Uniwersytet SWPS
9.45 – 11.00 Doświadczenia zastosowania TSR w pracy z osobami osadzonymi w zakładzie karnym, kpt. dr Sebastian Lizińczyk, Centralny Zarząd Służby Więziennej, wraz z wychowawcami z zakładów karnych
11.00 – 11.30 Przerwa na kawę
11.30 – 12.30 Kuźnia Rozwiązań – moderowane stoliki tematyczne
12.30 – 12.40 Przerwa techniczna
12.40 – 13.25 Skomputeryzowany program samopomocy skoncentrowany na rozwiązaniach: rozwój i demonstracja, doc. dr Rytis Pakrosnis, Vytautas Magnus University, Litwa
13.25 – 14.15 Podsumowanie konferencji i losowanie nagród w konkursie

Niedziela, 14 października 2018

9.00 – 15.00 Warsztat pokonferencyjny: Zamęt dotyczący celów Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach: pomysły i narzędzia służące do współkonstruowania przydatnych celów terapeutycznych. Prowadzenie: doc. dr Rytis Pakrosnis, Vytautas Magnus University, Litwa.
12.00 – 12.30 Przerwa na kawę

W przypadku pytań – pozostajemy do dyspozycji.

Pozdrawiamy serdecznie,
Komitet Organizacyjny:
Luis Alarcon Arias
Małgorzata Wincenciak
Igor Rotberg

The second SFBT conference will take place in Warsaw on 12-13 of October 2018 (Friday – Saturday).

The event called „Objective reality subjective” is designed for the SFBT professionals, as well as, for people interested in psychological, social and cultural aspects of human development and their ability to change.

Our objective is to present post-modern SFBT’s related concepts of working with clients, including multiple and pluralistic ways to represent reality while working with people. The goal of the therapist or a person working with others using SFBT is not to find an objective truth, but an art of conducting dialog and co-develop the reality’s description in a way it helps our clients. Differences enrich the reality and become opportunities, widening of the reality’s description. The stimuli that reaches us can be described in many ways and still is only a visualization of our perception. The spirit of SFBT can be characterized by Paul
Watzlawick saying „Conviction that our vision of the reality is the only reality, is the most dangerous of all delusions”.

The idea behind the conference is to present the concept of applying different points of view, describing reality, in working with another human being. It should enrich participants’ perspective and understanding of the surrounding reality while being a platform for a dialog and the exchange of ideas.

The conference lecturers bring wealth of knowledge and experience which will be reflected in quality of their presentations.

SFBT in Poland is a reality – thousands of people are successfully implementing the SFBT philosophy. The coming up conference will be a unique opportunity for further skills development and improvement in effectiveness of working with
people.

Logo Forum Inspiracji Jungowskich

“Od madonny do amazonki” XXIII Forum Inspiracji Jungowskich – 03.03.2018

XXIII Forum Inspiracji Jungowskich Od madonny do amazonki. Macierzyństwo w cywilizacji sukcesuXXIII Forum Inspiracji Jungowskich

OD MADONNY DO AMAZONKI
Macierzyństwo w cywilizacji sukcesu

3 marca 2018 (sobota), g. 10.00–18.00

Golden Floor Millennium Plaza, 15. piętro
al. Jerozolimskie 123A, Warszawa

W programie:

  • Dziecko w roli matki, matka w roli dziecka – prof. dr hab. Katarzyna Schier
  • Typy kobiecości. Matka pochłaniająca – Zenon Waldemar Dudek
  • Arabskie matki nie jadą do Europy – prof. dr hab. Ewa Machut-Mendecka
  • Matka zdominowana przez ideologię – dr hab. Tomasz Olchanowski
  • Burdelmama i burdeltata w XIX-wiecznej kulturze polskiej – dr Paweł Fijałkowski
  • Zupełnie nowy testament, czyli jak kobiety próbowały ocalić świat przed tyrańskim bogiem-ojcem – dr hab. Jacek Sieradzan
  • Dyskusja: Archetyp matki w cywilizacji sukcesu: miłość, altruizm, ofiara moderator dr Krzysztof Dorosz

Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość zmian w programie.

Tematyka dyskusji i referatów

Przewidujemy cztery obszary rozważań i dyskusję panelową:

  1. Matka w rodzinie
  2. Nimfa, madonna, matrona
  3. Amazonka, matka pochłaniająca
  4. Matriarchat kontra patriarchat

Zapowiedź

Epoka nowych technologii i inwazja mediów w życie prywatne zmieniła radykalnie życie kobiet. Kobiety realizują swoje macierzyństwo coraz częściej poza polem rodziny: w edukacji, medycynie, prawie, nauce, biznesie, polityce, życiu społecznym. W zmienionym krajobrazie epoki droga do szczęścia kobiet-matek i realizacja różnych wzorców kobiecości ulega radykalnej zmianie. Czy kobiety są szczęśliwe, żyjąc pod presją sukcesu? Jakie skutki wywołuje w ich psychice presja cywilizacyjnego narcyzmu, ekshibicjonizmu, anoreksji, parentyfikacji?

Potrzebujemy nowej dyskusji o macierzyństwie i kobiecych archetypach: czy dominują dziś amazonki, nimfy, madonny czy matki?

Logo Linia życia

“Strategie kreatywne – umysł lidera delta” – program “Linia życia”

STRATEGIE KREATYWNE – UMYSŁ LIDERA DELTA

1 lipca maja 2017 (sobota), godz. 10.30–15.30
Golden Floor Plaza, Aleje Jerozolimskie 123A, Warszawa

Logo Linia życia

 

 

 

 

Prowadzenie: Zenon Waldemar Dudek, trener rozwoju osobistego, twórca terapii kreatywnej, autor “Podstaw psychologii Junga” „Jungowskiej psychologii marzeń sennych”, współautor „Psychologii mitów greckich”.

Kontakt: szkolenia@eneteia.pl, tel. 22 840 84 60, 608 444 949

Weź udział w spotkaniu „Strategie kreatywne – umysł lidera delta”

Czwarty warsztat (D) obejmuje następujące zagadnienia:

  • Kreatywny umysł lidera a mit bohatera
  • Droga umysłu lidera od ucznia do mistrza
  • Integracja linii życia w umyśle (obraz mandali)
  • Droga od typu do archetypu (integracja opozycji)
  • Złote strategie zarządzania
  • Wzorce kultury jako matryce kreatywności
  • Wzorce kobiecości i męskości jako strategie rozwoju i integracji psychicznej
  • Umysł lidera delta – zarządzanie przestrzenią, kryzysem, indywidualnością i wartościami
  • Lider kreatywny w epoce technologicznej
  • Kreatywna linia życia

 

Przed terminem szkolenia uczestnicy otrzymają materiały edukacyjne. Uczestnicy mogą zgłosić własne tematy do programu szkolenia.

Zapraszam osoby kreatywne do współpracy i inspiracji na drodze kreatywnego lidera!

Zenon Waldemar Dudek

Więcej informacji:

Logo Linia życia

“Trening kreatywnego lidera” – pierwszy krok programu “Linia życia”, start Akademii Lidera Delta

TRENING KREATYWNEGO LIDERA

20 maja 2017 (sobota), godz. 10.30–15.30
Centrum Biznesowe Ogrodowa 58, Warszawa

Logo Linia życia

 

 

 

 

Prowadzenie: Zenon Waldemar Dudek, trener rozwoju osobistego, twórca terapii kreatywnej, autor “Podstaw psychologii Junga” „Jungowskiej psychologii marzeń sennych”, współautor „Psychologii mitów greckich”.

Kontakt: szkolenia@eneteia.pl, tel. 22 840 84 60, 608 444 949

Weź udział w spotkaniu „Trening kreatywnego lidera”

Warsztat pierwszy (A) przedstawia ideę projektu oraz  wprowadza podstawowe umiejętności psychologiczne ważne w pracy kreatywnego lidera. Prezentuje problemy i ich modelowe rozwiązania w takich obszarach, jak:

  • Linia życia jako projekt i jako zadanie
  • Rozwój lidera jako droga bohatera
  • Przebieg linii życia, czas psychologiczny i realizacja osobistego potencjału
  • Zasada integracji i zasada rozwoju w kreatywnym zarządzaniu linią życia
  • Czynniki sukcesu lidera: aktywność własna, potencjał osobisty, warunki środowiska
  • Lider kreatywny a stres, konflikty i kryzysy
  • Role kreatywnego lidera w strukturze firmy: odpowiedzialność, władza, zadania.

Przed terminem szkolenia uczestnicy otrzymają materiały edukacyjne. Uczestnicy mogą zgłosić własne tematy do programu szkolenia.

Zapraszam osoby kreatywne do współpracy i inspiracji na drodze kreatywnego lidera!

Zenon Waldemar Dudek

Więcej informacji:

Prenumerata ALBO albo 2017

Czasopismo ALBO albo logoZapraszamy stałych i nowych Czytelników czasopisma „ALBO albo” do prenumeraty rocznika 2017. Otrzymają Państwo dwa numery tematyczne z bezpłatną dostawą za jedyne 49 zł.

Tematy „ALBO albo” 2017 (półrocznik):

DZIEŁO JUNGA (1/2017)
ludzie, idee, kultura

EROS I TANATOS (2/2017)
życie, miłość, transformacja

Planowane wydanie zeszytów rocznika 2017:

  • 1/2017 – 07.07.2017
  • 2/2017 – 31.10.2017

Prenumerata czasopisma wiąże się z następującymi przywilejami:

Prenumeratę można zamówić:

Instytucjom oferujemy faktury terminowe.

Cena prenumeraty zagranicznej wynosi 98 zł.

DZIEŁO JUNGA (1/2017)
ludzie, idee, kultura

  • Psychoterapia i psychiatria postjungowska w XXI wieku –Zenon Waldemar Dudek
  • Jung a buddyzm – Jacek Sieradzan
  • Jung a duchowość XXI wieku – Mirosław Piróg
  • Sabina Spielrein – Anima Junga – Zofia Rosińska
  • Jung jako kantysta. Czy Jung był naukowcem? – Jerzy Prokopiuk
  • Prapoczątki obecności Junga w Polsce – Paweł Fijałkowski
  • Archetypy, typy psychologiczne i osobowość. Współczesny sens teorii Junga – Czesław S. Nosal
  • Recepcja Junga poza cywilizacją zachodnioeuropejską – Tomasz Olchanowski
  • Inspiracje Jungowskie w teatrze Jerzego Grotowskiego – Zbigniew Osiński
  • Literatura przez „okulary Junga” – Zbigniew Bitka
Logo Forum Inspiracji Jungowskich

“Dorosłe dzieci” XXII Forum Inspiracji Jungowskich – 04.03.2017

XXII Forum XXII Forum Inspiracji Jungowskich

DOROSŁE DZIECI
raj kryzys odpowiedzialność

4 marca 2017

Golden Floor Tower – 32 p.
ul. Chłodna 51, Warszawa

W programie:

  • Zapisane w ciele – odwrócenie ról w rodzinie i transgeneracyjny przekaz – prof. dr hab. Katarzyna Schier
  • Dziecko w odwróconej rodzinie. Fenomen cywilizacji sukcesu – Zenon Waldemar Dudek 
  • Kto idzie? Hamlet. O mężczyźnie, któremu nie dane było wejść do królestwa dorosłych – dr Jadwiga Wais
  • Od indywiduacji do infantylizacji. Maniakalny system rodzinny – dr hab. Tomasz Olchanowski
  • Dziecięcy buddowie: inkarnacje lamów w Tybecie i na Zachodzie – dr hab. Jacek Sieradzan
  • Zastosowanie systemowej terapii rodzinnej w terapii zaburzeń psychicznych – Elwira Błażewicz
  • Nietzscheański wielbłąd, lew i dziecko – przemiana zorientowana na proces – dr Arkadiusz Tabero
  • Opowieść o labiryncie życia. Miejsce zagubienia – miejsce umocnienia – dr Paweł Fijałkowski
  • Dyskusja – Archetyp dziecka w kulturze: raj, kryzys, odpowiedzialność – moderator dr Krzysztof Dorosz.
    Udział biorą: prof. dr hab. Katarzyna Schier, prof. dr hab. Ewa Machut-Mendecka, dr hab. Mirosław Piróg, Elwira Błażewicz oraz prelegenci

Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość zmian w programie.

Orientacyjne godziny trwania konferencji: 10.00–18.00.

Tematyka dyskusji i referatów

  • Jakie szanse na dorosłość mają dziś dzieci w epoce Tech-Net?
  • Jakie są przyczyny i skutki przedwczesnej inicjacji dzieci do dorosłości?
  • Dlaczego dorośli wybierają infantylizm, choć stać ich na dorosłość?
  • Dlaczego dorośli niszczą systemowo kreatywność i naturalne cechy dziecka?
  • Jaka przyszłość czeka cywilizację opanowaną przez dorosłe dzieci?
  • Co skłania polityków, elity, specjalistów od marketingu i reklamy do manipulowania dorosłymi, aby one manipulowały dziećmi (i odwrotnie)?
  • Jak wyraża się archetyp ojca i archetyp matki w cywilizacji dorosłych dzieci

Tematy, które mogą zainteresować uczestników Forum:

  • Dorośli z psychiką dziecka. Dziecko z umysłem dorosłego
  • Dziecko – archetyp boskości.   Fenomen niekończącego się dzieciństwa
  • Wieczni chłopcy, wieczne dziewczynki
  • Cywilizacja dzieci i triksterów. Kultura bez fazy dorastania
  • Wizerunek i gadżet jako substytuty tożsamości
  • Odwrócona rodzina – odwrócone społeczeństwo
  • Owładnięci przez technologię: pokolenie cyborgów, Ygreków, Aspergerów
  • Narcystyczno-paranoidalny język dorosłych dzieci: „absolutnie”, „idealnie”, „super”, „mega”, „fantastycznie”, „cudownie”, „bosko”, „jakby”.

Zapowiedź:

Utopia „czystej tablicy” – cywilizacja dzieci, które nie dorastają 

Świat Zachodu, zbudowany w swym dominującym nurcie na ideologii oświecenia, uwierzył w utopię umysłu jako „czystej tablicy”. Postoświeceniowy racjonalizm narzucił społeczeństwom narrację, według której umysł dzieci i młodzieży może być dowolnie programowany. Po kilku wiekach redukowania człowieka do jego rozumnej części, zbieramy owoce przyjęcia oświeceniowej i scjentystycznej wizji człowieka za obowiązującą. Pakiety standardowej wiedzy, ad hoc tworzonych idei, technik i opracowanych statystycznie schematów społecznych rządzą dziś światem, który jest rozdarty między rozumem a szaleństwem. Podporą w drodze w nieznaną przyszłość dla nowych pokoleń mają być technologiczne urządzenia. Niematerialnym, czyli pustym dla postmodernizmu, pozbawionym samoświadomości wnętrzem psychicznym, przestano się poważnie interesować.

Nowa, stworzona ad hoc wiedza „naukowa” i technologia społeczna oderwały świadomość mas od wielowiekowej tradycji przodków. Dziś nie tylko dzieci, ale dorośli zaczęli wierzyć w mityczną bezczasową przyszłość bez zobowiązań i cierpień, o którą zatroszczy się Wielki Brat Algorytm. Wszystko, co minione, przestało być ważne. Przekaz naukowo-technologicznych cyborgów Tech-Netu, traktujących mózg ludzki jak biologiczny procesor, nie zostawia wolnej przestrzeni dla subiektywnej percepcji i podmiotowego doświadczenia ludzi odczuwających świat indywidualnie, a nie statystycznie czy w formule narzuconego algorytmu.

Zredukowana interpretacja życia, wyjałowionego z symboli i głębokimi, archetypowymi pokładami kultury, tworzy psychologiczną i społeczną próżnię między światem dziecięcej fantazji, która postrzega intuicyjnie całe doświadczenie, a światem dorosłej odpowiedzialności, która musi na nowo stworzyć integralny obraz złożonej rzeczywistości.

W tę pustą przestrzeń w umysłach dorastających dzieci wdzierają się zastępcze treści magiczne, pseudonaukowe i pseudoreligijne, które zastępują obraz człowieka jako twórcy kultury i kontynuatora tradycji. Kulturę zastępuje iluzja życia w raju na ziemi, w którym Wielki Brat Rozumu zapewni bezpieczeństwo i zadba o porządek.

Efektem przyjęcia oświeceniowych iluzji jest rozpowszechnianie się w XX wieku przekonań, że dziecku można bezkarnie implementować dorosłe treści. W XXI wieku mechanistyczna (pokartezjańska) i pooświeceniowa (racjonalno-empiryczna) świadomość stworzyły świat ludzki, w którym dzieci pełnią rolę dorosłych, a dorośli myślą i działają jak dzieci. W tej iluzji nawet kulturę, sztukę, naukę i religię można wymyślić od podstaw i skłonić do przyjęcia za pomocą sugestii albo wprowadzić przemocą, czego przykładem są totalitaryzmy i wielkie korporacje.

A mózg ludzki nie zakończył ewolucji, nie da się go dowolnie programować, jak życzyliby sobie tego wyemancypowani z natury racjonaliści. Człowiek dopiero jest na drodze do człowieczeństwa i próba manipulowania nim tak, jakby jego rozwój stanął w miejscu, to mało poważna utopia. Ponadto, mózg ludzki nie jest pustą tablicą. On został zaczipowany do tworzenia symboli przez naturę, umożliwiając ludziom ponadpokoleniową komunikację obrazowo-symboliczną. Fragmentaryczna wiedza naukowa nie jest w stanie jej zastąpić.

Jak twierdzi Jung, mózg człowieka dziedziczy gotowość do działań symbolicznych, czego efektem jest kultura. Archetypowe wzorce zachowania wytwarzają w szczególności symbole całego życia, procesu indywiduacji. I ma to miejsce już w pierwszych latach życia.

Mózg jest biologiczną materią, która na bazie świadomości i wspólnoty społecznej twarzy kulturę: symboliczną informację o uniwersalnym znaczeniu dla człowieka i ludzkości. Mózg dziecka, a tym bardziej dorosłego musi być otwarty na nowe informacje i wyzwania, a jednocześnie zachować jakieś podstawy, które posłużą następnym pokoleniem za pokarm psychiczny i będą zwierciadłem emocjonalnego, umysłowego i społecznego dorastania.

Anulowanie kulturowego dorobku kilku milionów lat rozwoju ludzkiej świadomości, dokonane w utopijnym haśle „tabula rasa”, dokonało przewrotu w umyśle człowieka, że wiedzę można zbudować od zera i że można nią manipulować w oparciu o zebrane fakty i nowe teorie oderwane od tradycyjnej wiedzy, zdrowego rozsądku i ponadczasowej mądrości.

Iluzja, że umysł działa jak tabula rasa, utorowana dualistyczną i mechanistyczną teorią Kartezjusza o ciele i duszy połączonych mityczną szyszynką, jest zapewne głównym czynnikiem wiary człowieka w siebie jako pana i władcy, podczas gdy o wiele większy wpływ na jego myślenie i działanie w ciągu życia ma połączona z naturą nieświadomość (instynkty i archetypy), irracjonalne powiązania psychiki z tradycją kulturową oraz nieprzewidywalne procesy biologiczne, których jeszcze nie znamy, a jeśli je znamy, to i tak nie jesteśmy w stanie ich kontrolować.

Iluzja panowania nad światem, nazywana w mitologii tradycyjnej grzechem pychy (hybris), stworzyła społeczeństwo współczesnego człowieka, w którym nie ma fazy dorastania, czyli okresu pośredniego między dzieciństwem a dorosłością. Okres dorastania jest niezbędny do zamknięcia fazy dziecka i wykrystalizowania poczucia wartości i podstaw poczucia indywidualnej tożsamości. Zwykle wyraża się to jakąś formą buntu wobec społeczności dorosłych. W społeczeństwie infantylnych dorosłych i przedwcześnie dorosłych dzieci bunt jest zastępowany przez skrajny indywidualizm (egoizm, brak socjalizacji), zakonserwowanie dziecięcej formy struktury psychicznej (infantylizm, narcyzm, wieczny chłopiec, wieczna dziewczynka) bądź alienacja społeczna (eskapizm, uzależnienia od technologii).

Czy jest możliwe stworzenie warunków, w których raj dzieciństwa przechodzi w świadomość dorastania oraz gotowość przyjęcia roli dorosłego, świadomego swojej genezy i swej tożsamości, jak też odpowiedzialności za ciągłość tradycji człowieka? Jaka idea zastąpi wiarę „pusty umysł”, która stworzyła przekonanie, że człowiek może programować drugiego dowolnymi metodami? W efekcie niczym nie różni się od zwierzęcia poza tym, że może być od nich bardziej inteligentny, przebiegły, bezwzględny, okrutny i sadystyczny.